گرفت و طبق آن فتوا داد ؛ همانگونه كه گروهى به گمان اينكه اسانيد آن صحيح است چنين كردند ، يا اينكه وقتى قابليت تأويل را ندارند آنها را به كلى دور انداخت . به اين دليل ، ابن حزم اندلسى با آنكه فقيه بابصيرتى است ، « رجم » را مستند به قرآن مىداند و در اين‌باره به روايتى استناد مىكند كه آن را از ابىّ بن كعب چنين نقل كرده است : « [ گفت : ] سوره احزاب را چند آيه مىانگاريد ؟ به دو گفتند : هفتاد و سه يا چهار آيه ؛ گفت چگونه چنين است در حالىكه اين سوره با سوره بقره همسنگ ، بلكه بزرگتر بوده است و در آن آيهء رجم بدين مضمون موجود بوده است : « إذا زنى الشيخ أو الشيخة فارجموهما البتة نكالا من اللّه و اللّه عزيز حكيم ؛ هرگاه پيرمرد يا پيرزنى به فساد دامن آلايد او را سنگسار كنيد كه كيفر خداوند بر آنان است ، همانا خداوند عزيز و حكيم است » . ابن حزم مىگويد : « سند اين روايت چون آفتاب روشن است و ازاينرو قابل ترديد نيست . - آنگاه مىافزايد : - هرچند اين آيه از جمله آياتى است كه عبارت آن نسخ شده است ؛ حكم آن باقى است » . « 1 » در فصل‌هاى آتى درباره برهان نادرست ابن حزم سخن به ميان خواهيم آورد . « 2 » هم او در مسأله تعيين مقدار شير خوردن كه موجب محرميت مىشود چنين مىگويد : « كسانى كه مدعىاند به كمتر از پنج بار شيرخوردن محرميت رضاعى تحقق نمىيابد به روايتى از ام المؤمنين عايشه از طريق حمّاد و عبد الرحمان از عروه استناد جسته‌اند كه گفته است : در قرآن نخست چنين نازل شد : « أن لا يحرم إلّا عشر رضعات ؛ محرميت نمىآورد مگر ده بار شير دادن » ؛ اما پس از آن چنين نازل شد : « خمس معلومات ؛ پنج بار شير دادن معلوم [ محرميت مىآورد ] » . در عبارت عبد الرحمان چنين آمده است : از جمله آياتى كه نازل شد و سپس نسخ گرديد ، آيه « لا يحرم من الرضاع إلّا عشر رضعات » بود كه به دنبال آن « خمس معلومات » نازل گشت ، عايشه مىافزايد : « تا پيامبر زنده بود اين آيات قرآن تلاوت مىشد » .

--> ( 1 ) . المحلّى ، ج 11 ، ص 235 - 234 . ( 2 ) . گفتنى است كه او اول كسى است كه شيعه را متهم به قول تحريف كرده و به ستم و دروغ ايشان را دشنام داده در حالىكه با پذيرش اين رأى خود به اين ناسزاگويىها سزاوارتر است . ر . ك : الفصل فى الملل و النحل ، ج 4 ، ص 182 .